Nicky Guerrero

In April 2007 I was asked to interview Nicky for asice.net. Somehow it never got online. I thought lets place it here!
I translated it all to Dutch, dunno why!? But now am to lazy to change it to English again.
I guess the clip is the best part cause my article journalistic attempt with the article is kinda crap! haha
Have fun.

De noodkreet op het blauwe board met de vraag wie Nicky wilde interviewen deed mijn wenkbrauwen eerst even fronzen. Ik zag de link naar de harde muziekwereld niet en hoe kwam Asice aan Nicky Guerrero.
Tien research minuten later was het me duidelijk. Nicky is tegenwoordig o.a. gesponsord door Eastpak en die naam link ik weer wat sneller met Asice i.v.m. de sponsoring van verschillende hardere muziek festivals. Ook was ik in die tien minuten redelijk bij met de stand van zaken rond om Nicky Guerrero zelf en besloot een pm berichtje te sturen dat als niets beters zich aanbood ik het wel wilde doen.
Ik mocht van David op pad en bracht me maat Herman mee voor de camera en onderbroekenlol.

Maandag 9 april 2e paasdag

We ontmoeten deze Deense held rond 14:00 uur in Rdlf's / Magnaplaza te Amsterdam. Zaterdag en zondag had hij al flink huisgehouden in Antwerpen en Rotterdam waar hij naast de verschillende demo's en feesten ook in beide steden het betere vinyl op de draaitafels wist te leggen.
Het idee dat we met een van de beste vert skaters uit Europa op zo'n mooie zonnige dag binnen in een 'te duur' winkel centrum staan irriteerde me enigszins Skate and destroy dacht ik!? Voordat me eerste vraag uit me keel proestte liet Nicky ons weten na de 'meet and greet' de Marnixbowl te gaan skaten. Ik werd instant blij en het gesprek kon niet beter beginnen.
Door m'n bijzonder geschoolde vorm van interviewen liet ik de wachtende collega's van playboy en jfk magezine even een poepje ruiken en ben zo van de hak op de tak een slordige 9 essentiőle vragen vergeten te stellen. Hierdoor is het geplande waterdichte artikel niet echt uitpakt tot dat journalistieke hoogstandje wat ik voor ogen had. Maar hoop toch iets leuks te hebben aangeleverd.

Nicky reisde in z'n kindertijd vaak naar Amerika waar hij een heuse oom Bob had. Deze oom gaf Nicky in 1977 z'n eerste plastic skateboard, niet lang daarna kwam een Dogtown deck en werd z'n fronside carve langzaam uitgewerkt van 3 wielen los boven de coping naar z'n eerste frontside air. Door de vele trips naar Amerika bleef Nicky goed op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen en kon daar smooth in mee gaan. Dit werd ook opmerkt door Gorden & Smith en gaven hem een plekje in het team. De jongensdroom kwam helemaal uit toen hij zich bij de wel bekende Bones Brigade van Powell Perelta voegde. Ook al werd hij vlak na Animal Chin bij de brigade ingewijd, hij claimed hem nooit te hebben gezien!? Misschien verklaard dat waarom hij nu nog steeds met een glimlach van oor tot oor op z'n deck shred, nog steeds op zoek naar hem!
In deze monster jaren van het skateboarden heeft hij met de beste skateboarders die er bestaan in de mooiste parken en op de ruigste spots mogen skaten. Interviews, wedstrijden, video parts, prijzen het hele pakket alles erop en er aan.
Na die prachtige periode werden begin jaren negentig de wieltjes toch wel heel klein en veranderde de boards bijzonder qua vorm.› Het uitsterven van vert skaten maakte de klap compleet. Nicky probeerde zich meer te vestigen op het streetskaten en zag het skateboarden nu ook meer als een hobby. In deze tijd keerde hij weer terug naar school en studeerde o.a. psychologie en filosofie.

De skateboard scene groeide tijdens Nicky's sabbatical mid jaren negentig toch weer tot bijzonder groote en dit prikkelde hem gelukkig genoeg om weer serieus aandacht aan het skateboarden te besteden. Rond 1997 mocht er van de scene weer stiekem gevert worden en werden old school tricks wederom met applaus ontvangen. De skateparken werden ook weer groter en vetter waar tot de verbeelding sprekende lijnen gereden konden worden. Ideaal voor een skateboarder die vert en de straat de man is, Brixlegg in Oostenrijk is zo'n park die Nicky hoog in de top heeft staan. Gelukkig ligt er nabij Kopenhagen ook een prima betonpark om te rippen en hoeft er niet iedere keer een ticket besteld te worden. Handplant's, lange grinds, zwaar vette air's, boneless, flips, slides, fastplants, crowd pleasers enzovoorts. Op commando en super smooth en consequent het zit allemaal in het pakket van Nicky Guerrero.

Voor 30 jaar skateboarden valt het blessure lijstje van deze geezer bijzonder mee. Sleutelbeen, pols en ribben hebben flink op hun donder gekregen, maar de angst voor blessures aan de spieren en pezen rond de knie is toch het grootst. De revalidatie is lang en zwaar, het zure gezicht van Nicky bij deze melding trekt spreekt boekdelen. Deze angst houd hem zeker niet tegen om te blijven skateboarden. Het zit in z'n bloed en is een bijzonder belangrijk deel van z'n leven. Op dit moment kan hij het skateboarden prima combineren met z'n baan als kleuter leraar en zit het denk ik ook nog wel goed met z'n sponsors Alis en Eastpak.

Voor iemand die de roem en fame uit die maffe jaren tachtig skateboard boom aan de top heeft meegemaakt is het bijzonder te noemen dat deze Deen zo'n relaxte peer is gebleven. Ik heb vanaf 1993 veel pro's gezien maar niet vaak iemand zo relax met iedereen zien omgaan.
Petje af voor Nicky, op naar de volgende 30 jaar.
Check de clip voor het roadtripje, de hard to the 'core' quiz en de Marnixbowl.
Mike d.
skateordiemotherfucker